Bieżnik:
Zapewnia trakcję i pokrywa oraz chroni szkielet pod spodem.

Ściana boczna:
Wielowarstwowe warstwy kordu, krzyżujące się po niedużym kątem zapewniają odporność opony, stabilizują bieznik i zapobiegają penetracji do wnętrza szkieletu.

Szkielet:
Diagonalny szkielet warstwowy pośredniczy w przekazywaniu całego obciążenia, sił hamowania i sił sterowania, występujacych między kołami i nawierzchnią, oraz zabezpiecza przed skokowymi zmianami obciążenia opony pod ciśnieniem roboczym.

Drutówka:
Stalowe druty, których zadaniem jest własciwe ustalenie i uszczelnienie opony na obręczy, oraz ustalenie jej położenia.

Wczepy:
Gumowe wypełniacze w warstwie dolnej i w niższej części ściany bocznej, zapewniajace stopniowe przejście między sztywnym obszarem podłoża do elastycznej ściany bocznej.

Pasek ochronny obrzeża opony:
Warstwa tkaniny pokrytej twardą gumą zabezpieczająca podłoże przed ścieraniem powodowanym przez kołnierz obręczy.

Dętka:
Osobna komora powietrzna, wykonana z mieszanki zabezpieczającej przed stratą powietrza, którą wkłada się do opon typu dętkowego.

Bieżnik– zewnętrzna część opony odpowiedzialna za kontakt z nawierzchnią drogi i przenoszenie obciążeń. Bieżnik opony zapewnia właściwą przyczepność na zakrętach i stabilność podczas prowadzenia. Musi być zarówno elastyczny jak i odporny na ścieranie, uderzenia i przebicia, musi także słabo się rozgrzewać.

Ściana boczna (bok opony)– konstrukcyjna cześć opony wykonana z miękkiej mieszanki gumowej, mająca zasadnicze znaczenie dla amortyzacji całej opony. Zabezpiecza całą oponę przed uderzeniami, które mogłyby uszkodzić szkielet.

Warstwy usztywniające bieżnik– zbrojone cienkimi, ale bardzo wytrzymałymi drutami szczytowe warstwy opony. Układane ukośnie, warstwami i klejone między sobą. Muszą być wystarczająco sztywne w kierunku obwodowym opony, aby się nie rozciągać pod wpływem siły odśrodkowej, aby średnica opony była zawsze opanowana, niezależnie od warunków użytkowania. Muszą być także wystarczająco wytrzymałe w kierunku poprzecznym, aby wytrzymywać siły znoszenia. Ale równocześnie muszą być giętkie w kierunku pionowym, aby łatwo pokonywać przeszkody.

Osnowa (szkielet) – wewnętrzna warstwa opony złożona z cienkich drutów i tkanin ułożonych w proste łuki i sklejone kauczukiem. Drobne elementy stalowe są kluczowe dla konstrukcji opony, dają jej wytrzymałość na ciśnienie zapobiegając jednocześnie przed nadmiernym zniekształcaniu boków opony podczas pokonywania nierówności. W tej warstwie opony znajduje się około 1400 drutów, z których każdy ma wytrzymałość 15 kg.

Stopka – element opony, ukształtowany specjalnie do zarysu obręczy zapewnia szczelny i stabilny kontakt opony z felgą. Zbudowany jest z dwóch zasadniczych części; rdzenia i jego gumowej obudowy – podgumowanej tkaniny kordowej. Ze względu na konstrukcję stopki mamy do czynienia z oponami dętkowymi (tube type) lub bezdętkowymi (tubeless).

Drutówka– to konstrukcyjny element opony, dzięki któremu stopka posiada wysoką sztywność i wytrzymałość obwodową. Zastosowanie drutówki pozwala oponie na przenoszenie znacznych obciążeń rozciągających pochodzących z felgi. Drutówka połączona jest z osnową opony za pomocą wczepu, tj. gumowanej tkaniny kordowej i paska mieszanki gumowej, tzw. wypełniacza.

Opasanie – warstwa materiału złożona z cienkich nitek, ułożona przeważnie wzdłuż środka opony pod bieżnikiem. Zwykle jest to kilka warstw. Opasanie wzmacnia oponę w przypadku uderzeń i wspomaga utrzymanie równomiernego kontaktu opony z nawierzchnią drogi.

Wzmocnienie boku opony – wykonany z twardej gumy odpornej na odkształcenia dynamiczne jest dodatkowym elementem usztywniającym oponę.

Wewnętrzna warstwa uszczelniająca – warstwa specjalnego, miękkiego kauczuku zastępująca dętkę w oponach bezdętkowych.